Mazowiecki Zarząd Wojewódzki Związku Żołnierzy Wojska Polskiego
  Z życia Kół
 

 

Pierwsze dni obrony Warszawy w 1939 r.

08.09.2018 udział koła nr 6 MZW ZŻWP z prezesem koła kol. Janem Dzwigałą.

Od 1 do 6 września 1939 walkę w obronie stolicy prowadziła Brygada Pościgowa oraz pododdziały Ośrodka Obrony Przeciwlotniczej Warszawa i mieszkańcy miasta zorganizowani w ramach biernej OPL.

3 września minister spraw wojskowych, gen. dyw. Tadeusz Kasprzycki, rozkazał gen. bryg. Walerianowi Czumie zorganizować obronę miasta przed zagonem pancerno-motorowym zmierzającym z kierunku południowo-zachodniego (niemiecki XVI Korpus Pancerny). Pierwszy Sztab Obrony Warszawy stanowili oficerowie Komendy Głównej Straży Granicznej. Szefem Sztabu mianowany został płk dypl. Tadeusz Tomaszewski. Do obrony stolicy skierowano oddziały 5 Dywizji Piechoty z Odwodu Naczelnego Wodza. 6 września Prezydent RP Ignacy Mościcki, wobec bezpośredniego zagrożenia natarciem niemieckim, ewakuował się do Nałęczowa. Około 2.00 w nocy 7 września Warszawę opuścił rząd, a Naczelny Wódz Edward Śmigły - Rydz wyjechał do Brześcia. Począwszy od 6 września rozpoczęło się także formowanie obrony cywilnej oraz Robotniczej Brygady Obrony Warszawy. 6 września, krótko przed północą, szef propagandy w Sztabie Naczelnego Wodza płk Roman Umiastowski wezwał przez radio mieszkańców Warszawy do udziału w budowie barykad i umocnień wobec bezpośredniego zagrożenia miasta przez Niemców. Jednocześnie wezwał wszystkich mężczyzn zdolnych do noszenia broni, a nie powołanych dotychczas do wojska, do bezzwłocznego opuszczenia stolicy i udania się na wschód, gdzie mieli zostać zmobilizowani. Jeszcze przed świtem 7 września tysiące osób zaczęło opuszczać Warszawę  w kierunku wschodnim.8 września ok. godz. 14.00–15.00 oddziały niemieckiej 4 Dywizji Pancernej zajęły Okęcie-Włochy wraz z lotniskiem, a po godz. 17.00 od strony Woli i Ochoty dotarły do obrzeży Warszawy, gdzie weszły w styczność bojową z obrońcami. Niemcy wycofali się jednak przekładając atak na kolejny dzień.8 września rano od tej samej strony rozpoczął się atak Wehrmachtu na Warszawę. Niemcy próbowali zdobyć stolicę Polski          z zaskoczenia siłami dwóch dywizji pancernych (1 i 4 DPanc), które 6 września dokonały skutecznego przełamania frontu polskiego pod Piotrkowem Trybunalskim.

Pomnik Barykada Września – pomnik według projektu prof. Juliana Pałki, mieszczący się w Warszawie, na południe od skrzyżowania ul. Grójeckiej z ulicami Stefana Banacha i Bitwy Warszawskiej 1920 r. Pomnik został zbudowany w 1979 roku, w 40. rocznicę obrony Warszawy. Wykonany z surowego betonu monolitycznego w postaci trzech brył, ustawionych w poprzek ul. Grójeckiej, w miejscu historycznej barykady. Bryły tworzą olbrzymie cyfry odpowiadające datom: po lewej 8.IX – data budowy barykady, pośrodku 1939 – rok obrony Warszawy, po prawej 27.IX – data zawieszenia broni. Dwie boczne bryły są ustawione równolegle do osi ul. Grójeckiej, środkowa bryła - prostopadle do osi. Pomnik jest skierowany na południe i jest widoczny zwłaszcza dla kierowców wjeżdżających ulicą Grójecką do Warszawy. Na pomniku, szczególnie na jego środkowej części, umieszczono ponad 40 tablic pamiątkowych, nie przewidzianych w projekcie.

Tradycyjnie, 8.09.2018 r. o g. 17.00  rozpoczęła się uroczystość z wojskową asystą honorową, upamiętniająca tamte, dramatyczne czasy. Jako pierwsza głos zabrała pani Katarzyna Łęgiewicz -burmistrz Ochoty, a następnie pan Jan Józef Kasprzyk - po. Szefa Urzędu ds. Kombatantów i osób Represjonowanych. Udział wzięło bardzo dużo różnych delegacji władz, szkół, organizacji pozarządowych (zwłaszcza harcerzy). Nasze Koło reprezentowała delegacja: st. chor. szt. Jan  Mazur – przewodniczący, por. Ludwik Bender – weteran walk na froncie II wojny światowej oraz Jadwiga Łuczak – żona oficera.

 

                             Foto: Jan Dźwigała, Mariusz Twardowski        Opracowanie: Jan Dźwigała



Koło nr 68 – 39 Dni Legionowa

16-17 czerwca 2018 roku

W tym roku po raz pierwszy obchody z okazji Dni Legionowa trwały 2 dni. Pierwszego dnia  czarne chmury zawisły nad imprezą. Na niespełna godzinę przed planowanym początkiem w Legionowie rozpętała się wichura, a po niej strugi deszczu zalały rozstawioną scenę. Przestało padać na kilka minut przed planowanym pierwszym występem kabaretu. O 18:00, kiedy na scenie mieli rozpocząć swoje show Cieślak i Zbieć z Kabaretu Moralnego Niepokoju, widownię można było policzyć na palcach jednej ręki. Na szczęście w porę się rozpogodziło, a trybuny szybko zapełniły się widzami

Koncerty

Drugiego dnia już od godziny 15:00 na scenie prezentowali się lokalni artyści, a wśród nich zespół poetycko – śpiewaczy Erin, Broadway Stars Academy, Centrum Artystyczne Metro Kultura, Akademia Cheerleaders Victoria, Zespół Szachraj (MOK Legionowo), Zespół Belcanto (UTW Legionowo), Zespół Echo (MOK Legionowo). Gęsto na trybunach zrobiło się, gdy na scenę wyszedł Antek Smykiewicz. Na koniec swoje show dała długo wyczekiwana gwiazda wieczoru Boney M.

Akcent Związkowy

Na zaproszenie władz samorządopwych miasta, Związek Żołnierzy WP reprezentował płk Kazimierz STEFANIAK- prezes koła nr 68 w Legionowie. Wsród róznych stoisk nie zabrakło akcentu ZŻWP. Wystawiono stoisko na którym prezentowano „Głos Weterana i Rezerwisty”, gadzety zwiazkowe oraz informowano zainteresowanych o działalności Związku i roli Koła.

 

AMS

 

 

 

 

 

 


 

 







UROCZYSTE

Zebranie Koła nr 19 Organizacji Mazowieckiej ZŻWP

W dniu 24 maja br. Zarząd Koła nr 19 z jego prezesem kol. płk Lechem Pietrzakiem zorganizował uroczyste spotkanie Koła w rocznicę jego powstania przed 37 laty.

Na początku prezes Koła powitał członków Koła, szczególnie tych, którzy od początku jego powstania tworzyli podwaliny związkowej działalności społecznej. Wyraził uznanie i szacunek wszystkim koleżankom i kolegom, którzy pomimo codziennych trudności, szczególnie zdrowotnych, swoistych przeciwności i niedogodności stanowią wsparcie i zespalają koleżeńską aktywność.

Powitał także zaproszonych gości i jednocześnie członków Koła nr 19 w osobach: płk Marka Bielca – prezesa Związku oraz płk Andrzeja Sawickiego – członka prezydium Związku, prezesa Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego Związku.

Następnie minutą ciszy uczczono pamięć ośmiu kolegów, którzy od ostatniego uroczystego spotkania w maju zeszłego roku odeszli „na wieczną wartę”.

W dalszym swoim wystąpieniu  płk Lech Pietrzak podkreślił, że świąteczne spotkania Koła są nawiązaniem do naszej tradycji, naszych korzeni i tożsamości. W uszanowaniu historii dziejów, dzisiejsze spotkanie poprzedziło zapalenie zniczy pamięci przez delegację Koła nr 19 na płycie Żoliborskiej – miejscu desantowania we wrześniu 1944 roku, żołnierzy 2 DP.

Święto Koła było okazją do wyróżniania członków Koła, którzy codzienną pracą dają wyraz poświęcenia i oddania w trudnej działalności społecznej na rzecz ŻŻWP. Wyrózniono:
          SREBRNYM KRZYŻEM ZŻWP - ppłk Leszka Sadura,
          BRĄZOWYM KRZYŻEM ZŻWP - płk Wacława Tokarskiego, ppłk Michała Serwana,
          ZŁOTYM MEDALEM XXXV-lecia ZŻWP - koleżankę Weronikę Busz.

Spotkanie zakończył uroczysty wspólny posiłek zorganizowany gościnnie w Intraco.

                                                                                                                             AMS


 

                                                                              Zdjęcia  płk Andrzej Sawicki




W lutym 2018 roku Koło nr 10 podjęło decyzję o samorozwiązaniu.


Z przeprowadzonej rozmnowy telefonicznej z prezesem Koła wynika, że podjęcie decyzji o rozwiązaniu koła nr 10 w strukturach Związku wiązę się z obecną sytuacją, w której pozbawiono Związek wspólpracy z MON. W sytuacji kiedy to z utraceniem możliwości korzystania z pomieszczeń w jednostkach wojskowych oraz pomocy finansowej, Koło "skapitulowało". Nie można nic powiedzięć, to ich decyzja, ale to świadczy o tym, że "koledzy" nie sprawdzili się w trudnej sytuacji dla Związku. Z rozmowy wynika, że spora grupa z nich popiera obecne poczynania władzy, nie zdając sobie sprawy, że decyzje dotyczące żołnierzy dotkną wszystkich, bez wyjątku.
          Szkoda, "błądzić jest  rzeczą ludzką" ale na...............

AMS 

          



MARSZ NIEPODLEGŁOŚCI W KRĘPIE.
11.11.2017 r.

Już po raz siódmy w miejscowości Krępa, gmina Prażmów odbył się Marsz Niepodległości w ramach obchodów 99 rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Jego inicjatorem był sołtys wsi Krępa pan Wiesław Dzwonkowski, który wespół z Radą Sołecką przejął na siebie ciężar organizacji tegorocznych uroczystości.

Ponad dwukilometrowa trasa przebiegała wzdłuż ulicy Długiej do Cmentarza Żołnierzy poległych w I Wojnie Światowej. Tu złożono wiązanki kwiatów i zapalono znicze. Minutą ciszy i modlitwą uczczono pamięć poległych. Każdy uczestnik mógł otrzymać certyfikat udział w VII Marszu Niepodległości.

 Kierownik Biura Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego ZŻWP ppłk w st. spocz. Henryk Jagielski odczytał uchwałę Zarządu Głównego ZŻWP o wyróżnieniach. Złote Krzyże ZŻWP otrzymali: sołtys p. Wiesław Dzwonkowski i przewodniczący rady sołeckiej p. Janusz Marek Trzech. Medale 35.lecia ZŻWP wręczono: p. Katarzynie Burzyńskiej, Arkadiuszowi Dzwonkowskiemu, Urszuli Furman i Pawłowi Tokarskiemu – członkom Rady Sołeckiej wsi Krępa. Aktu dekoracji dokonał wiceprezes MZW ZŻWP ds. społecznych płk w st. spocz. Jerzy Włosiński.

 płk Andrzej Sawicki


       

        
 

   
 

 


POWIATOWY DZIEŃ WETERANA

W  LEGIONOWIE

 

Na zaproszenie Starostwa Legionowskiego, w dniu 1 września 2017 roku, delegacja Koła nr 68 MZW ZŻWP wzięła udział w obchodach Powiatowego Dnia Weterana. Uroczystość rozpoczęła się Mszą Świętą w intencji Środowiska Kombatanckiego z terenu powiatu, w Kościele Garnizonowy, którą odprawił ks. Kapelan płk Zenon Pawelak. W mszy udział wzięły władze samorządowe powiatu i gminy oraz kombatanci i weterani.

Po mszy wszyscy uczestnicy udali się autokarem pod pomnik Polski Walczącej by złożyć wiązanki kwiatów. Delegacji Koła nr 68 przewodniczył jej prezes płk Kazimierz Stefaniak. Dalsza część uroczystości odbyła się w Pałacu w Jabłonnie gdzie wszyscy uczestnicy wysłuchali koncertu fortepianowego z udziałem sopranistki Pani Grażyny Mądroch. W repertuarze śpiewane były piosenki z tamtych lat, a na zakończenie uczestnicy odśpiewali wspólnie piosenkę „Przybyli ułani pod okienko”.

Po koncercie płk Michał Laszuk, członek Koła nr 68, odczytał wiersz napisany przez siebie i poświęcony weteranom w dniu ich święta.

Po koncercie w Sali bankietowej czekał smaczny poczęstunek w formie kawy, herbaty i ciasta.

 

płk Kazimierz Stefaniak












Po Ziemi Dobrzyńskiej, śladami historii – Koło nr 39

W ostatnim, pogodnym  tygodniu maja członkowie Koła nr 39 Mazowieckiej Organizacji naszego Związku odbyli ciekawą, krajoznawczą wycieczkę do ziemi dobrzyńskiej i okolicy. Imprezę przygotował merytorycznie i prowadził por. Cezariusz Papiernik pochodzący z Rypina, jednego z najstarszych miast polskich.  Zwiedziliśmy tu Pracownie Witraży Elżbiety i Bartosza Bednarskich. Poczym, podziwialiśmy powstały w tej pracowni największy w Europie witraż sakralny znajdujący się w miejscowym kościele pw. św. Stanisława Kostki. Spotkał się też z nami Burmistrz Miasta Paweł Grzybowski wraz z Moniką Kalinowską , radną, kierownikiem promocji miasta. A o historii tego grodu interesująco opowiadał nam Andrzej Szalkowski, dyr. Muzeum Ziemi Dobrzyńskiej.

 Na trasie naszej podróży była również Szafarnia, gdzie  dwukrotnie przebywał w majątku Dziewanowskich kilkunastoletni Fryderyk Chopin. Zaś syn Dziewanowskich, por. Jan Nepomucen brał udział w szarży pod Samossierą i poległ ciężko ranny. Zatrzymaliśmy się w Płonnem, gdzie kilkakrotnie gościła u swej siostry Maria Dąbrowska. I tu, obserwując miejscowych ludzi i zwyczaje wioski, pisała Noce i Dnie, oceniane za najlepsza powieść miedzy wojennego dwudziestolecia.

Uroczyście, wręcz przyjaźnie przyjął nas na zamku w Golubiu, Mariusz Wróblewski wiceprezes oddziału PTTK, która to organizacja jest właścicielem tego obiektu. Opowiadał nam o historii tej kasztelanii, której starostą była Anna Wazówna, siostra naszego króla, Zygmunta III Wazy. A także najnowszej, już powojennej historii zamku i jego legendarnym kasztelanie Zygmuncie Kwiatkowskim. Wspomniał także o zasługach dla zamku Czarka Papiernika, który był tu społecznym rzecznikiem prasowym i pracując wówczas w TVP, zrealizował kilka filmowych pozycji dokumentalnych oraz programów o golubskim grodzie.  W drodze powrotnej przejechaliśmy też przez udostępnione już do zwiedzania tereny modlińskiej twierdzy. I już przed Warszawą za prowadzenie tej imprezy prowadzącego wynagrodzono rzęsistymi oklaskami. Oby i następne wycieczki naszego koła zyskały takie oceny.

                                                                                                                             płk Feliks Klepaczka



 



XXXVI.Lecie koła nr 19 MZW ZŻWP w Warszawie.

Po raz kolejny koło nr 19 w Warszawie obchodzi w maju swoje święto. To już XXXVI lat minęło od chwili jego powstania. Tym razem zebranie koła odbyło się 25 maja 2017 r. na sesji wyjazdowej w Zegrzu.

Honory przewodnika czynił kol. Piotr KIJAK, który przez cały nasz pobyt w Zegrzu był „duszą towarzystwa”. Na samym początku pokazał nam Pałac Zegrzyński opisując jego historię sięgającą pierwszej połowy XIX wieku. Neoresansowy budynek otoczony 17 ha parkiem wzniósł właściciel Zegrza hrabia Stanisław Krasiński. W 1862 r. pałac przechodzi w ręce Radziwiłłów za sprawą Jadwigi Krasińskiej, która wyszła za mąż za Macieja Radziwiłła. Ten wspaniały zabytek z pięknymi tradycjami, położony nad Zalewem Zegrzyńskim w odległości zaledwie 30 km od Warszawy, jest idealnym miejscem na odpoczynek od zgiełku miasta. Elegancko zaaranżowane pokoje i apartamenty zapewniają komfortowe warunki wypoczynku. Nie można było odmówić sobie zrobienia zdjęcia pamiątkowego na jego tle.

Następnie członkowie koła i osoby towarzyszące udali się nad Zalew Zegrzyński do zajazdu „Helios” gdzie odbyło się uroczyste zebranie, które poprowadził prezes koła płk Marek BIELEC (wice prezes ZG ZŻWP). W trakcie spotkania odznaczono wyróżniających się członków koła, którzy uczestniczyli w tej sesji. Krzyż Złoty „ZZdZŻWP” otrzymali: płk Józef GARBOŚ, ppłk Witold GUMOWSKI, płk Kazimierz MARCIŃCZYK. Krzyż Brązowy „ZZdZŻWP” otrzymali: ppłk Stanisław ANDRZEJAK i mjr Piotr KIJAK. Medal XXXV.Lecia Związku otrzymała pani Danuta KACZANOWSKA.

Spotkanie zakończyło się wspólnym obiadem i śpiewaniem pieśni. Pogoda dopisała, szkoda że czas tak szybko płynie…….

                                                                                                                               płk Andrzej Sawicki 

  
               



100  R O C Z N I C A   U T W O R Z E N I A   G A R N I Z O N U  W P 
w  G Ó R Z E   K A L W A R I I.

 W odległości około 35 km od Warszawy, w kierunku południowym, położona jest miejscowość o dziwnej nazwie jak na równinne Mazowsze – Góra Kalwaria. Wywodzi się od miejscowości Góra, położonej onegdaj w Ziemi Czerskiej opodal potężnego i znanego w historii zamku w Czersku, który był siedzibą księcia Mazowieckiego. Miasto przeżyło różne koleje losu i nazwy, od wsi Góra poprzez Nową Jerozolimę do obecnej. Ze względy na położenie miało również swoje militarne losy, jako że położone nad Wisłą, wzdłuż traktu prowadzącego z Warszawy poprzez Warkę do Lublina i dalej na południowy wschód, było uważane jako istotne miejsce w systemie obronnym o południowego Mazowsza. Posiadając dogodną przeprawę przez Wisłę stanowiło istotny punkt w systemie obronnym, stąd to właśnie rola zamku w Czersku, który obok siedziby władz książęcych był również warownią. Toteż przez miejscowość przewalały się różne wojska obciążając mieszkańców powinnościami ich utrzymania, i nierzadko czyniąc spustoszenie różnego rodzaju,

W nieodległej historii o opanowanie dogodnych brodów toczyły się boje wojska różnych autoramentów, polskie, rosyjskie, austriackie, pruskie itd. Istotną część bitew stoczyli powstańcy styczniowi, którzy starali się kontrolować trakty wzdłuż Wisły, a położone w pobliżu masywy leśne stanowiły niezłą bazę do działania i odpoczynku.

Niektóre bitwy znalazł swoje miejsce w literaturze, jak np. bitwa w kwietniu 1809 r. o opanowanie szańca obronnego na Wiśle w rejonie wsi Ostrówek, którą stoczyły wojska austriackie pod wodzą księcia Ferdynanda z wojskami polskimi pod dowództwem gen Sokolnickiego, o której to bitwie pisał Stefan Żeromski w „Popiołach” wspominając o bitwie pod wsią Góra. Warto zauważyć, że w kilka godzin po stoczonych walkach, w których zwycięzcami byli polscy żołnierze,  przybył na pole bitwy Wódz Naczelny – książę Józef Poniatowski i ze wzruszeniem dziękował uczestnikom bitwy. Przychylając się do wniosku gen Sokolnickiego dekorował żołnierzy krzyżami Orderu Virtuti Mulitami. Należy również wspomnieć, że w budynkach klasztoru benedyktynów więziono Waleriana Łukasińskiego

Późniejsze lata XX wieku kilkakrotnie eksponowały Górę Kalwarię w militarnej historii, poczynając od walk rosyjsko – niemieckich z początku I wojny światowej, poprzez walki z bolszewikami  w 1920r., obronę mostu na Wiśle we wrześniu 1939 r., czy usiłowanie zdobycia przyczółka na Wiśle w sierpniu 1944r.

Obok stoczonych bitew historię militarną miasta tworzyły jednostki wojsk polskich, które lokowano w mieście jeszcze przed odzyskaniem niepodległości w 1918r. Początek dał pułk artylerii Legionów Polskich, który w listopadzie 1916 roku stanął w tutejszych koszarach stanowiąc garnizon Wojsk Polskich, po roku 1918 pojawiły się inne jednostki:  dywizjony artylerii konnej, Ośrodek Szkolenia Remontów, czyli szkolenie koni dla wojska, szkoły Straży Celnej i  Straży Granicznej oraz 1 pułk artylerii najcięższej, który zamyka historię wojska do 1939r. W czasie okupacji niemieckiej koszary wykorzystywane były jako warsztaty naprawcze techniki wojennej.

Po zakończeniu wojny od wiosny 1945 r. koszary zajęły wojska podległe Resortowi Bezpieczeństwa, później Spraw Wewnętrznych, następnie resortowi Obrony Narodowej, by ponownie wrócić do resortu Spraw Wewnętrznych. W obszarze garnizony położony był również dywizjon ogniowy  Wojak Obrony Powietrznej Kraju. Niestety wszystkie one zostały rozwiązane po zmianach ustrojowych.

Rok 1916 wyznaczają  pojawienie się artylerzystów legionowych i w listopadzie obchodzić będziemy 100 rocznicę momentu, gdy po ulicach miasta maszerowali legioniści z polskim orzełkiem na czapkach, a wśród kadry pojawiły się takie nazwiska jak Franciszek Kleeberg, późniejszy bohater spod Kocka, czy Julian Stachiewicz – szef Sztabu Głównego itd.

Druga graniczna data jest mniej radosna , gdyż wyznacza ją listopadowy dzień ( wieczór) 2001 roku, kiedy to na placu zbiórek pojawiły się tłumy mieszkańców, wielu ze łzami w oczach, aby pożegnać sztandar rozwiązanej jednostki wojskowej i uczestniczyć w uroczystym odsłonięciu pomnika upamiętniającego ofiarę życia żołnierzy WP i funkcjonariuszy Straży Granicznej, którzy polegli w walkach lub zostali zamordowani.

Po rozwiązaniu jednostki Koło Związku Żołnierzy WP (  ZBŻZi OR WP) podjęło się wysiłku, aby pamięć o wojsku nie poszła w niebyt. W różnej formie przybliżamy społeczeństwu historię militarną miasta, zyskując przychylność większości władz samorządowych, ale nie brakło i faktów pomijania naszego Koła w życiu miasta, ale to był epizod jednej kadencji Rady Miejskiej. Nie możemy też pominąć faktów szkalowania wysiłku żołnierskiego, ubliżania pamięci ofiary ich życia i dokonań służby pokojowej oraz udziału w życiu lokalnej społeczności, w czym aktywnie uczestniczy niewielka grupa osób poprawiaczy historii. Dotyczy to młodych ale i starszego pokolenia, które pełną garścią czerpało świadczenia wojska w różnych sprawach, a teraz dostają uczulenia, gdy wspomina się o roli wojska w życiu miasta.

Dzięki przychylności do naszych działań społecznych obecnego burmistrza Miasta i Gminy p. Dariusza Zielińskiego oraz przewodniczącego Rady Miejskie p. Zenona Nadstawnego, a także kilku dyrektorów szkół podjęliśmy wysiłek zorganizowania uroczystych obchodów wymienionych rocznic i nazwanie roku 2016  „Rokiem Żołnierskiej Pamięci”. Powołano zespół organizacyjny pod kierunkiem zastępcy burmistrza p. Jana Wysokińskiego, w skład którego wchodzą dyrektorzy jednostek organizacyjnych podległych burmistrzowi i lokalnych szkół, nasze Koło ma też swoich pięciu reprezentantów, w tym prezesa i dwóch wiceprezesów. Opracowano harmonogram głównych uroczystości, które rozpoczynają się w kwietniu, od uroczystego odsłonięcia tablicy poświęconej oficerom 1 pułku artylerii najcięższej i kilku mieszkańcom Góry Kalwarii zamordowanych w Katyniu, Charkowie i innych miejscach kaźni na wschodzie, następnie poprzez uroczystości związane z bitwą warszawską, która w rejonie miasta miała swój historyczny wymiar walk obronnych, a następnie udziału Marszałka Polski J. Piłsudskiego w dekoracji artylerzystów konnych orderami Virtuti Militari, poprzez przypomnienie walk obronnych przeprawy na Wiśle we wrześniu 1939r. Obchody zakończy uroczystość odsłonięcia ekspozycji przestrzennej upamiętniającej żołnierzy jednostek stacjonujących w tutejszych koszarach. Ponadto planuje się prezentację wystawy fotograficznej militariów, prelekcje w Domu Kultury, wycieczki szlakami walk wzdłuż środkowej Wisły i upublicznienie materiałów z historii militarnej miasta i gminy, które zgromadziło nasze koło w funkcjonującej Izbie Pamięci.

Prezentowane opracowanie tez jest ujęte w planach popularyzacji naszej historii, aby zapoznać szersze gremium wojskowych i nie tylko, a może i zaszczepić wśród naszego środowiska wiedzę i poszanowanie dokonań poprzedników i własnych. Może ktoś z czytelników dysponuje informacjami, które wzbogaciłyby nasze opracowanie, zapraszamy do współpracy.

                                                                                                                                                 Opracował Jerzy WŁOSIŃSKI – prezes Koła nr 61.