Mazowiecki Zarząd Wojewódzki Związku Żołnierzy Wojska Polskiego
  Z życia Kół
 

W lutym 2018 roku Koło nr 10 podjęło decyzję o samorozwiązaniu.

Z przeprowadzonej rozmnowy telefonicznej z prezesem Koła wynika, że podjęcie decyzji o rozwiązaniu koła nr 10 w strukturach Związku wiązę się z obecną sytuacją, w której pozbawiono Związek wspólpracy z MON. W sytuacji kiedy to z utraceniem możliwości korzystania z pomieszczeń w jednostkach wojskowych oraz pomocy finansowej, Koło "skapitulowało". Nie można nic powiedzięć, to ich decyzja, ale to świadczy o tym, że "koledzy" nie sprawdzili się w trudnej sytuacji dla Związku. Z rozmowy wynika, że spora grupa z nich popiera obecne poczynania władzy, nie zdając sobie sprawy, że decyzje dotyczące żołnierzy dotkną wszystkich, bez wyjątku.
          Szkoda, "błądzić jest  rzeczą ludzką" ale na...............

AMS 

          



MARSZ NIEPODLEGŁOŚCI W KRĘPIE.
11.11.2017 r.

Już po raz siódmy w miejscowości Krępa, gmina Prażmów odbył się Marsz Niepodległości w ramach obchodów 99 rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości. Jego inicjatorem był sołtys wsi Krępa pan Wiesław Dzwonkowski, który wespół z Radą Sołecką przejął na siebie ciężar organizacji tegorocznych uroczystości.

Ponad dwukilometrowa trasa przebiegała wzdłuż ulicy Długiej do Cmentarza Żołnierzy poległych w I Wojnie Światowej. Tu złożono wiązanki kwiatów i zapalono znicze. Minutą ciszy i modlitwą uczczono pamięć poległych. Każdy uczestnik mógł otrzymać certyfikat udział w VII Marszu Niepodległości.

 Kierownik Biura Mazowieckiego Zarządu Wojewódzkiego ZŻWP ppłk w st. spocz. Henryk Jagielski odczytał uchwałę Zarządu Głównego ZŻWP o wyróżnieniach. Złote Krzyże ZŻWP otrzymali: sołtys p. Wiesław Dzwonkowski i przewodniczący rady sołeckiej p. Janusz Marek Trzech. Medale 35.lecia ZŻWP wręczono: p. Katarzynie Burzyńskiej, Arkadiuszowi Dzwonkowskiemu, Urszuli Furman i Pawłowi Tokarskiemu – członkom Rady Sołeckiej wsi Krępa. Aktu dekoracji dokonał wiceprezes MZW ZŻWP ds. społecznych płk w st. spocz. Jerzy Włosiński.

 płk Andrzej Sawicki


       

        
 

   
 

 


POWIATOWY DZIEŃ WETERANA

W  LEGIONOWIE

 

Na zaproszenie Starostwa Legionowskiego, w dniu 1 września 2017 roku, delegacja Koła nr 68 MZW ZŻWP wzięła udział w obchodach Powiatowego Dnia Weterana. Uroczystość rozpoczęła się Mszą Świętą w intencji Środowiska Kombatanckiego z terenu powiatu, w Kościele Garnizonowy, którą odprawił ks. Kapelan płk Zenon Pawelak. W mszy udział wzięły władze samorządowe powiatu i gminy oraz kombatanci i weterani.

Po mszy wszyscy uczestnicy udali się autokarem pod pomnik Polski Walczącej by złożyć wiązanki kwiatów. Delegacji Koła nr 68 przewodniczył jej prezes płk Kazimierz Stefaniak. Dalsza część uroczystości odbyła się w Pałacu w Jabłonnie gdzie wszyscy uczestnicy wysłuchali koncertu fortepianowego z udziałem sopranistki Pani Grażyny Mądroch. W repertuarze śpiewane były piosenki z tamtych lat, a na zakończenie uczestnicy odśpiewali wspólnie piosenkę „Przybyli ułani pod okienko”.

Po koncercie płk Michał Laszuk, członek Koła nr 68, odczytał wiersz napisany przez siebie i poświęcony weteranom w dniu ich święta.

Po koncercie w Sali bankietowej czekał smaczny poczęstunek w formie kawy, herbaty i ciasta.

 

płk Kazimierz Stefaniak












Po Ziemi Dobrzyńskiej, śladami historii – Koło nr 39

W ostatnim, pogodnym  tygodniu maja członkowie Koła nr 39 Mazowieckiej Organizacji naszego Związku odbyli ciekawą, krajoznawczą wycieczkę do ziemi dobrzyńskiej i okolicy. Imprezę przygotował merytorycznie i prowadził por. Cezariusz Papiernik pochodzący z Rypina, jednego z najstarszych miast polskich.  Zwiedziliśmy tu Pracownie Witraży Elżbiety i Bartosza Bednarskich. Poczym, podziwialiśmy powstały w tej pracowni największy w Europie witraż sakralny znajdujący się w miejscowym kościele pw. św. Stanisława Kostki. Spotkał się też z nami Burmistrz Miasta Paweł Grzybowski wraz z Moniką Kalinowską , radną, kierownikiem promocji miasta. A o historii tego grodu interesująco opowiadał nam Andrzej Szalkowski, dyr. Muzeum Ziemi Dobrzyńskiej.

 Na trasie naszej podróży była również Szafarnia, gdzie  dwukrotnie przebywał w majątku Dziewanowskich kilkunastoletni Fryderyk Chopin. Zaś syn Dziewanowskich, por. Jan Nepomucen brał udział w szarży pod Samossierą i poległ ciężko ranny. Zatrzymaliśmy się w Płonnem, gdzie kilkakrotnie gościła u swej siostry Maria Dąbrowska. I tu, obserwując miejscowych ludzi i zwyczaje wioski, pisała Noce i Dnie, oceniane za najlepsza powieść miedzy wojennego dwudziestolecia.

Uroczyście, wręcz przyjaźnie przyjął nas na zamku w Golubiu, Mariusz Wróblewski wiceprezes oddziału PTTK, która to organizacja jest właścicielem tego obiektu. Opowiadał nam o historii tej kasztelanii, której starostą była Anna Wazówna, siostra naszego króla, Zygmunta III Wazy. A także najnowszej, już powojennej historii zamku i jego legendarnym kasztelanie Zygmuncie Kwiatkowskim. Wspomniał także o zasługach dla zamku Czarka Papiernika, który był tu społecznym rzecznikiem prasowym i pracując wówczas w TVP, zrealizował kilka filmowych pozycji dokumentalnych oraz programów o golubskim grodzie.  W drodze powrotnej przejechaliśmy też przez udostępnione już do zwiedzania tereny modlińskiej twierdzy. I już przed Warszawą za prowadzenie tej imprezy prowadzącego wynagrodzono rzęsistymi oklaskami. Oby i następne wycieczki naszego koła zyskały takie oceny.

                                                                                                                             płk Feliks Klepaczka



 



XXXVI.Lecie koła nr 19 MZW ZŻWP w Warszawie.

Po raz kolejny koło nr 19 w Warszawie obchodzi w maju swoje święto. To już XXXVI lat minęło od chwili jego powstania. Tym razem zebranie koła odbyło się 25 maja 2017 r. na sesji wyjazdowej w Zegrzu.

Honory przewodnika czynił kol. Piotr KIJAK, który przez cały nasz pobyt w Zegrzu był „duszą towarzystwa”. Na samym początku pokazał nam Pałac Zegrzyński opisując jego historię sięgającą pierwszej połowy XIX wieku. Neoresansowy budynek otoczony 17 ha parkiem wzniósł właściciel Zegrza hrabia Stanisław Krasiński. W 1862 r. pałac przechodzi w ręce Radziwiłłów za sprawą Jadwigi Krasińskiej, która wyszła za mąż za Macieja Radziwiłła. Ten wspaniały zabytek z pięknymi tradycjami, położony nad Zalewem Zegrzyńskim w odległości zaledwie 30 km od Warszawy, jest idealnym miejscem na odpoczynek od zgiełku miasta. Elegancko zaaranżowane pokoje i apartamenty zapewniają komfortowe warunki wypoczynku. Nie można było odmówić sobie zrobienia zdjęcia pamiątkowego na jego tle.

Następnie członkowie koła i osoby towarzyszące udali się nad Zalew Zegrzyński do zajazdu „Helios” gdzie odbyło się uroczyste zebranie, które poprowadził prezes koła płk Marek BIELEC (wice prezes ZG ZŻWP). W trakcie spotkania odznaczono wyróżniających się członków koła, którzy uczestniczyli w tej sesji. Krzyż Złoty „ZZdZŻWP” otrzymali: płk Józef GARBOŚ, ppłk Witold GUMOWSKI, płk Kazimierz MARCIŃCZYK. Krzyż Brązowy „ZZdZŻWP” otrzymali: ppłk Stanisław ANDRZEJAK i mjr Piotr KIJAK. Medal XXXV.Lecia Związku otrzymała pani Danuta KACZANOWSKA.

Spotkanie zakończyło się wspólnym obiadem i śpiewaniem pieśni. Pogoda dopisała, szkoda że czas tak szybko płynie…….

                                                                                                                               płk Andrzej Sawicki 

  
               



100  R O C Z N I C A   U T W O R Z E N I A   G A R N I Z O N U  W P 
w  G Ó R Z E   K A L W A R I I.

 W odległości około 35 km od Warszawy, w kierunku południowym, położona jest miejscowość o dziwnej nazwie jak na równinne Mazowsze – Góra Kalwaria. Wywodzi się od miejscowości Góra, położonej onegdaj w Ziemi Czerskiej opodal potężnego i znanego w historii zamku w Czersku, który był siedzibą księcia Mazowieckiego. Miasto przeżyło różne koleje losu i nazwy, od wsi Góra poprzez Nową Jerozolimę do obecnej. Ze względy na położenie miało również swoje militarne losy, jako że położone nad Wisłą, wzdłuż traktu prowadzącego z Warszawy poprzez Warkę do Lublina i dalej na południowy wschód, było uważane jako istotne miejsce w systemie obronnym o południowego Mazowsza. Posiadając dogodną przeprawę przez Wisłę stanowiło istotny punkt w systemie obronnym, stąd to właśnie rola zamku w Czersku, który obok siedziby władz książęcych był również warownią. Toteż przez miejscowość przewalały się różne wojska obciążając mieszkańców powinnościami ich utrzymania, i nierzadko czyniąc spustoszenie różnego rodzaju,

W nieodległej historii o opanowanie dogodnych brodów toczyły się boje wojska różnych autoramentów, polskie, rosyjskie, austriackie, pruskie itd. Istotną część bitew stoczyli powstańcy styczniowi, którzy starali się kontrolować trakty wzdłuż Wisły, a położone w pobliżu masywy leśne stanowiły niezłą bazę do działania i odpoczynku.

Niektóre bitwy znalazł swoje miejsce w literaturze, jak np. bitwa w kwietniu 1809 r. o opanowanie szańca obronnego na Wiśle w rejonie wsi Ostrówek, którą stoczyły wojska austriackie pod wodzą księcia Ferdynanda z wojskami polskimi pod dowództwem gen Sokolnickiego, o której to bitwie pisał Stefan Żeromski w „Popiołach” wspominając o bitwie pod wsią Góra. Warto zauważyć, że w kilka godzin po stoczonych walkach, w których zwycięzcami byli polscy żołnierze,  przybył na pole bitwy Wódz Naczelny – książę Józef Poniatowski i ze wzruszeniem dziękował uczestnikom bitwy. Przychylając się do wniosku gen Sokolnickiego dekorował żołnierzy krzyżami Orderu Virtuti Mulitami. Należy również wspomnieć, że w budynkach klasztoru benedyktynów więziono Waleriana Łukasińskiego

Późniejsze lata XX wieku kilkakrotnie eksponowały Górę Kalwarię w militarnej historii, poczynając od walk rosyjsko – niemieckich z początku I wojny światowej, poprzez walki z bolszewikami  w 1920r., obronę mostu na Wiśle we wrześniu 1939 r., czy usiłowanie zdobycia przyczółka na Wiśle w sierpniu 1944r.

Obok stoczonych bitew historię militarną miasta tworzyły jednostki wojsk polskich, które lokowano w mieście jeszcze przed odzyskaniem niepodległości w 1918r. Początek dał pułk artylerii Legionów Polskich, który w listopadzie 1916 roku stanął w tutejszych koszarach stanowiąc garnizon Wojsk Polskich, po roku 1918 pojawiły się inne jednostki:  dywizjony artylerii konnej, Ośrodek Szkolenia Remontów, czyli szkolenie koni dla wojska, szkoły Straży Celnej i  Straży Granicznej oraz 1 pułk artylerii najcięższej, który zamyka historię wojska do 1939r. W czasie okupacji niemieckiej koszary wykorzystywane były jako warsztaty naprawcze techniki wojennej.

Po zakończeniu wojny od wiosny 1945 r. koszary zajęły wojska podległe Resortowi Bezpieczeństwa, później Spraw Wewnętrznych, następnie resortowi Obrony Narodowej, by ponownie wrócić do resortu Spraw Wewnętrznych. W obszarze garnizony położony był również dywizjon ogniowy  Wojak Obrony Powietrznej Kraju. Niestety wszystkie one zostały rozwiązane po zmianach ustrojowych.

Rok 1916 wyznaczają  pojawienie się artylerzystów legionowych i w listopadzie obchodzić będziemy 100 rocznicę momentu, gdy po ulicach miasta maszerowali legioniści z polskim orzełkiem na czapkach, a wśród kadry pojawiły się takie nazwiska jak Franciszek Kleeberg, późniejszy bohater spod Kocka, czy Julian Stachiewicz – szef Sztabu Głównego itd.

Druga graniczna data jest mniej radosna , gdyż wyznacza ją listopadowy dzień ( wieczór) 2001 roku, kiedy to na placu zbiórek pojawiły się tłumy mieszkańców, wielu ze łzami w oczach, aby pożegnać sztandar rozwiązanej jednostki wojskowej i uczestniczyć w uroczystym odsłonięciu pomnika upamiętniającego ofiarę życia żołnierzy WP i funkcjonariuszy Straży Granicznej, którzy polegli w walkach lub zostali zamordowani.

Po rozwiązaniu jednostki Koło Związku Żołnierzy WP (  ZBŻZi OR WP) podjęło się wysiłku, aby pamięć o wojsku nie poszła w niebyt. W różnej formie przybliżamy społeczeństwu historię militarną miasta, zyskując przychylność większości władz samorządowych, ale nie brakło i faktów pomijania naszego Koła w życiu miasta, ale to był epizod jednej kadencji Rady Miejskiej. Nie możemy też pominąć faktów szkalowania wysiłku żołnierskiego, ubliżania pamięci ofiary ich życia i dokonań służby pokojowej oraz udziału w życiu lokalnej społeczności, w czym aktywnie uczestniczy niewielka grupa osób poprawiaczy historii. Dotyczy to młodych ale i starszego pokolenia, które pełną garścią czerpało świadczenia wojska w różnych sprawach, a teraz dostają uczulenia, gdy wspomina się o roli wojska w życiu miasta.

Dzięki przychylności do naszych działań społecznych obecnego burmistrza Miasta i Gminy p. Dariusza Zielińskiego oraz przewodniczącego Rady Miejskie p. Zenona Nadstawnego, a także kilku dyrektorów szkół podjęliśmy wysiłek zorganizowania uroczystych obchodów wymienionych rocznic i nazwanie roku 2016  „Rokiem Żołnierskiej Pamięci”. Powołano zespół organizacyjny pod kierunkiem zastępcy burmistrza p. Jana Wysokińskiego, w skład którego wchodzą dyrektorzy jednostek organizacyjnych podległych burmistrzowi i lokalnych szkół, nasze Koło ma też swoich pięciu reprezentantów, w tym prezesa i dwóch wiceprezesów. Opracowano harmonogram głównych uroczystości, które rozpoczynają się w kwietniu, od uroczystego odsłonięcia tablicy poświęconej oficerom 1 pułku artylerii najcięższej i kilku mieszkańcom Góry Kalwarii zamordowanych w Katyniu, Charkowie i innych miejscach kaźni na wschodzie, następnie poprzez uroczystości związane z bitwą warszawską, która w rejonie miasta miała swój historyczny wymiar walk obronnych, a następnie udziału Marszałka Polski J. Piłsudskiego w dekoracji artylerzystów konnych orderami Virtuti Militari, poprzez przypomnienie walk obronnych przeprawy na Wiśle we wrześniu 1939r. Obchody zakończy uroczystość odsłonięcia ekspozycji przestrzennej upamiętniającej żołnierzy jednostek stacjonujących w tutejszych koszarach. Ponadto planuje się prezentację wystawy fotograficznej militariów, prelekcje w Domu Kultury, wycieczki szlakami walk wzdłuż środkowej Wisły i upublicznienie materiałów z historii militarnej miasta i gminy, które zgromadziło nasze koło w funkcjonującej Izbie Pamięci.

Prezentowane opracowanie tez jest ujęte w planach popularyzacji naszej historii, aby zapoznać szersze gremium wojskowych i nie tylko, a może i zaszczepić wśród naszego środowiska wiedzę i poszanowanie dokonań poprzedników i własnych. Może ktoś z czytelników dysponuje informacjami, które wzbogaciłyby nasze opracowanie, zapraszamy do współpracy.

                                                                                                                                                 Opracował Jerzy WŁOSIŃSKI – prezes Koła nr 61.